Πόσο καιρό θέλει για να μάθεις γερμανικά; Τι λέει η έρευνα

Περίπου 600 ώρες μαθημάτων για διπλωμάτες με πλήρες ωράριο, και περισσότερες για τους περισσότερους από εμάς. Τι λένε τα στοιχεία του FSI για τα γερμανικά, πού πηγαίνει ο χρόνος και τι σε βοηθά να προχωράς πιο γρήγορα.

Δύο πήλινοι κατασκηνωτές στήνουν μια σκηνή δίπλα σε μια ορεινή λίμνη στο ηλιοβασίλεμα, με έναν χάρτη και ένα σακίδιο στο έδαφος.

Με λίγα λόγια: Στον πίνακα που δημοσίευσε το αμερικανικό Foreign Service Institute το 2001, τα γερμανικά βρίσκονται μαζί με τις ευκολότερες γλώσσες για όσους μιλούν αγγλικά: 23 έως 24 εβδομάδες, δηλαδή 575 έως 600 ώρες μαθημάτων, για να φτάσεις σε επαγγελματικό επίπεδο. Αυτοί οι σπουδαστές σπουδάζουν με πλήρες ωράριο, προσθέτουν ώρες μελέτης στο σπίτι κάθε μέρα και επιλέγονται για την κλίση τους στις γλώσσες. Αν μετρήσεις και τη μελέτη στο σπίτι, υπολόγιζε περίπου 950 ώρες συγκεντρωμένης δουλειάς για υψηλό επίπεδο: περίπου πέντε χρόνια με 30 λεπτά τη μέρα, λίγο παραπάνω από ένα με δύο ώρες τη μέρα. Σε ένα κανονικό πανεπιστημιακό μάθημα, οι περισσότεροι φοιτητές φτάνουν στη μέση του επιπέδου Intermediate στον προφορικό λόγο μέσα σε έναν ή δύο χρόνους.

Η σύντομη απάντηση, και γιατί βλέπεις διαφορετικά νούμερα

Αν ψάξεις αυτή την ερώτηση, θα βρεις δύο ειδών απαντήσεις: έναν ακριβή αριθμό ωρών και πολλά «εξαρτάται». Και οι δύο έχουν εν μέρει δίκιο.

Ο ακριβής αριθμός προέρχεται από το Foreign Service Institute (FSI), τη σχολή που εκπαιδεύει τους Αμερικανούς διπλωμάτες. Δύο στελέχη του, ο Frederick Jackson και η Marsha Kaplan, δημοσίευσαν το 2001 τι περιμένει η σχολή από τους σπουδαστές της. Στον πίνακά τους, τα γερμανικά βρίσκονται στην Κατηγορία I, την ομάδα γλωσσών που είναι «στενά συγγενικές με τα αγγλικά», μαζί με τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα πορτογαλικά, τα ρουμανικά, τα ισπανικά, τα σουηδικά, τα ολλανδικά, τα νορβηγικά και τα αφρικάανς. Για αυτές τις γλώσσες, το FSI περιμένει από τους σπουδαστές να φτάσουν τον στόχο του σε 23 έως 24 εβδομάδες, δηλαδή 575 έως 600 ώρες μαθημάτων. Οι γλώσσες της Κατηγορίας II, όπως τα ρωσικά, τα ελληνικά ή τα τουρκικά, χρειάζονται 44 εβδομάδες, και της Κατηγορίας III (αραβικά, κινέζικα, ιαπωνικά και κορεατικά) 88 εβδομάδες.

Ίσως διαβάσεις αλλού ότι τα γερμανικά είναι γλώσσα της Κατηγορίας II. Στον πίνακα που δημοσίευσαν οι Jackson και Kaplan, δεν είναι. Αυτό που ισχύει είναι ότι τα γερμανικά δεν είναι η ευκολότερη γλώσσα της ομάδας τους, και η επόμενη ενότητα δείχνει πόσο.

Πριν σημειώσεις «600 ώρες», διάβασε τα ψιλά γράμματα, γιατί αλλάζουν το νόημα του αριθμού:

  • Ο στόχος είναι υψηλός. Το FSI στοχεύει σε «γενική επαγγελματική επάρκεια»: να μιλάς με αρκετή ακρίβεια για κοινωνική εκπροσώπηση και επαγγελματικές συζητήσεις, και να διαβάζεις το μεγαλύτερο μέρος μιας ημερήσιας εφημερίδας.
  • Οι ώρες είναι μόνο ώρες μαθημάτων. Το FSI λέει ότι η γρήγορη μάθηση απαιτεί τουλάχιστον τέσσερις ώρες μαθημάτων τη μέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα, συν τρεις ή περισσότερες ώρες αυτόνομης μελέτης τη μέρα.
  • Οι σπουδαστές δεν είναι συνηθισμένοι. Ο πίνακας προϋποθέτει φυσικό ομιλητή των αγγλικών με «πολύ καλή ή καλύτερη κλίση» στην εκμάθηση γλωσσών μέσα σε τάξη, και σημειώνει ότι όσοι είναι λιγότερο ικανοί χρειάζονται συνήθως περισσότερο χρόνο. Οι σπουδαστές του FSI είναι ενήλικες (η μέση ηλικία τους ήταν 41 χρόνια) που ήξεραν ήδη, κατά μέσο όρο, 2,3 άλλες γλώσσες.

Άρα οι 600 ώρες δεν είναι ο χρόνος που χρειάζονται τα γερμανικά. Είναι ο χρόνος που χρειάζονται τα γερμανικά για ταλαντούχους, έμπειρους μαθητές που σπουδάζουν με πλήρες ωράριο, πριν καν μετρήσεις τη μελέτη τους στο σπίτι.

Πώς συγκρίνονται τα γερμανικά με τις άλλες «εύκολες» γλώσσες

Οι ίδιες οι βαθμολογίες του FSI προσθέτουν μια χρήσιμη λεπτομέρεια. Οι οικονομολόγοι Barry Chiswick και Paul Miller (2005) χρησιμοποίησαν βαθμολογίες του FSI για αγγλόφωνους Αμερικανούς μέσων ικανοτήτων, μετρημένες μετά από 24 εβδομάδες εκπαίδευσης, για να φτιάξουν μια κλίμακα του πόσο δύσκολη είναι κάθε γλώσσα. Σε αυτή την κλίμακα, το 1,00 είναι η δυσκολότερη (ιαπωνικά) και το 3,00 η ευκολότερη (αφρικάανς, νορβηγικά και σουηδικά).

Τα γερμανικά πήραν 2,25. Όσο τα ισπανικά και τα δανικά, κάτω από τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα πορτογαλικά (2,50) και κάτω από τα ολλανδικά (2,75). Με άλλα λόγια, μετά από τις ίδιες 24 εβδομάδες, οι μέσοι μαθητές γερμανικών μιλούσαν χειρότερα από τους μαθητές των πιο στενών συγγενών τους, των ολλανδικών και των σκανδιναβικών γλωσσών, και λίγο χειρότερα από τους μαθητές των λατινογενών γλωσσών.

Αυτό ταιριάζει με όσα νιώθουν οι περισσότεροι μαθητές. Τα γερμανικά έχουν πολύ κοινό λεξιλόγιο με τα αγγλικά (Haus, Hand, Wasser, finden), κάτι που κάνει την αρχή φιλική. Ο χρόνος πηγαίνει στη γραμματική.

Πόσο σίγουροι είμαστε; Τα στοιχεία του FSI είναι πραγματικά αρχεία από δεκαετίες διδασκαλίας, κάτι σπάνιο και πολύτιμο. Περιγράφουν όμως μία ομάδα μαθητών σε ένα είδος προγράμματος. Χρησιμοποίησέ τα για να συγκρίνεις γλώσσες, όχι σαν υπόσχεση για το δικό σου χρονοδιάγραμμα.

Πώς μοιάζει ένα κανονικό πρόγραμμα

Οι σπουδαστές του FSI δεν μοιάζουν με τους περισσότερους από εμάς. Μια καλύτερη εικόνα ενός κανονικού ρυθμού δίνει ένα πανεπιστημιακό τμήμα γερμανικών.

Οι John Norris και Peter Pfeiffer (2003) εξέτασαν τον προφορικό λόγο 128 φοιτητών σε όλο το πρόγραμμα γερμανικών του Georgetown University, με ένα ηχογραφημένο τεστ προφορικού λόγου που βαθμολογήθηκε στην κλίμακα ACTFL (από το American Council on the Teaching of Foreign Languages). Η κλίμακα αυτή πηγαίνει από το Novice (αρχάριος) μέσω του Intermediate (μέσο) και του Advanced (προχωρημένο) ως το Superior (ανώτερο), και χωρίζει τα χαμηλότερα βασικά επίπεδα σε Low, Mid και High. Ο επαγγελματικός στόχος του FSI, σημειώνουν οι Jackson και Kaplan, αντιστοιχεί περίπου στο Superior.

Να τι βρήκαν οι Norris και Pfeiffer για φοιτητές σε τμήματα με τρεις ώρες μάθημα την εβδομάδα:

Εξάμηνα γερμανικών Τυπική (διάμεση) βαθμολογία
1 Intermediate-Low
2 έως 4 Intermediate-Mid
5 και 6 Intermediate-High
7 Advanced-High (εξετάστηκαν μόνο 5 φοιτητές)

Τρία πράγματα ξεχωρίζουν. Πρώτον, σχεδόν όλοι έφτασαν γρήγορα στο Intermediate-Low, ως το τέλος του πρώτου εξαμήνου. Δεύτερον, οι φοιτητές μετά έμειναν στάσιμοι στο Intermediate-Mid για το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου έτους, πριν ανέβουν ξανά στο τρίτο και στο τέταρτο έτος. Τρίτον, οι άνθρωποι διέφεραν πολύ: μετά από τα ίδια τέσσερα εξάμηνα, ένας φοιτητής βαθμολογήθηκε Novice-High και ένας άλλος Advanced-High.

Οι ερευνητές περιγράφουν επίσης μια παλαιότερη μελέτη στο University of Iowa, όπου η διάμεση βαθμολογία 20 φοιτητών μετά από τέσσερα εξάμηνα γερμανικών ήταν ένα σκαλί χαμηλότερα, Intermediate-Low. Άρα ένα καλοσχεδιασμένο πρόγραμμα μπορεί να τα πάει καλύτερα από τον μέσο όρο, αλλά ακόμα και τότε, δύο χρόνια γερμανικά στο πανεπιστήμιο συνήθως σε αφήνουν στο εύρος του Intermediate, μακριά από τον στόχο του FSI.

Οι λογαριασμοί για την αυτόνομη μελέτη

Μπορείς να κάνεις τα στοιχεία του FSI μια χοντρική προσωπική εκτίμηση, αρκεί να θυμάσαι ποιους περιγράφουν. Σε 24 εβδομάδες, τρεις ώρες αυτόνομης μελέτης τη μέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα, προσθέτουν περίπου 360 ώρες στις 575 έως 600 ώρες μαθημάτων. Αυτό κάνει περίπου 950 ώρες συγκεντρωμένης δουλειάς για να φτάσεις σε επαγγελματικό επίπεδο υπό ιδανικές συνθήκες.

Καθημερινή μελέτη, κάθε μέρα Χρόνος μέχρι τις 950 ώρες περίπου
30 λεπτά περίπου 5 χρόνια και 2 μήνες
1 ώρα περίπου 2 χρόνια και 7 μήνες
2 ώρες περίπου 1 χρόνος και 4 μήνες

Δύο ειλικρινείς διορθώσεις:

  1. Οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε σπουδαστές του FSI. Ούτε επιλεγμένη κλίση, ούτε μικρή τάξη με εκπαιδευμένο καθηγητή. Να περιμένεις ότι θα χρειαστείς περισσότερο από αυτό, όχι λιγότερο.
  2. Οι περισσότεροι από εμάς δεν χρειαζόμαστε τον στόχο του FSI. Η παραγγελία, η κουβεντούλα, τα ταξίδια και τα εύκολα βιβλία έρχονται πολύ πριν από τις επαγγελματικές συζητήσεις. Αν αυτός είναι ο στόχος σου, ένα κλάσμα αυτών των ωρών σε φτάνει εκεί.

Επίπεδα και εξετάσεις: τι σημαίνει «μαθαίνω γερμανικά»

Το «πόσο καιρό» έχει νόημα μόνο όταν πεις «για να κάνω τι». Στην Ευρώπη, τα επίπεδα περιγράφονται συνήθως με το CEFR (Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες): A1 και A2 για βασικούς χρήστες, B1 και B2 για ανεξάρτητους χρήστες, C1 και C2 για έμπειρους χρήστες. Οι εξετάσεις του Goethe-Institut, από το Goethe-Zertifikat A1 ως το C2, ακολουθούν αυτά τα επίπεδα, και πολλά πανεπιστήμια και εργοδότες στις γερμανόφωνες χώρες ζητούν πιστοποιητικό συγκεκριμένου επιπέδου.

Θα δεις επίσης εκτιμήσεις ωρών για κάθε επίπεδο, από σχολές και παρόχους μαθημάτων. Σπάνια συμφωνούν, γιατί περιγράφουν διαφορετικά μαθήματα με διαφορετικούς μαθητές και διαφορετική μελέτη στο σπίτι. Πάρ' τες ως χοντρικό οδηγό και περίμενε την αναλογία που είδες παραπάνω: ο επαγγελματικός στόχος του FSI βρίσκεται κοντά στην κορυφή αυτών των κλιμάκων, και τα σκαλιά μακραίνουν όσο ανεβαίνεις.

Τα δύσκολα σημεία για όσους μιλούν αγγλικά

Η έρευνα για τα γερμανικά ως δεύτερη γλώσσα δείχνει μερικά πράγματα που θέλουν περισσότερο χρόνο από όλα τα άλλα. Βοηθά να τα ξέρεις από πριν, γιατί ένα πλατό μοιάζει λιγότερο με αποτυχία όταν ξέρεις ότι είναι φυσιολογικό.

Σειρά των λέξεων και χωριζόμενα ρήματα

Τα γερμανικά βάζουν τα ρήματα σε θέσεις όπου τα αγγλικά δεν τα βάζουν. Στην κύρια πρόταση το κλιτό ρήμα μπαίνει δεύτερο, οπότε μετά το jetzt (τώρα) λες jetzt gehe ich nach Hause (κατά λέξη «τώρα πηγαίνω εγώ σπίτι»). Τμήματα του ρήματος πηγαίνουν στο τέλος: ich habe ein Haus gebaut (κατά λέξη «εγώ έχω ένα σπίτι χτίσει»), και ένα χωριζόμενο ρήμα σπάει στα δύο: Fritz sieht das Bild an (ο Φριτς κοιτάζει την εικόνα, από το ansehen). Σε μια δευτερεύουσα πρόταση το κλιτό ρήμα πηγαίνει στο τέλος τέλος: wenn ich nach Hause gehe (κατά λέξη «όταν εγώ σπίτι πηγαίνω»).

Σε μια κλασική μελέτη, οι Jürgen Meisel, Harald Clahsen και Manfred Pienemann (1981) ηχογράφησαν συζητήσεις με 45 Ιταλούς και Ισπανούς εργάτες που μάθαιναν γερμανικά στη Γερμανία χωρίς οργανωμένη διδασκαλία. Στην ανάλυσή τους για περισσότερους από 40 ενήλικες μαθητές, οι κανόνες εμφανίστηκαν με σταθερή σειρά. Οι μαθητές πρώτα έστελναν τμήματα του ρήματος και χωριζόμενα μόρια στο τέλος, μετά έμαθαν να βάζουν το ρήμα πριν από το υποκείμενο μετά από λέξεις όπως το jetzt, και μόνο τότε έστελναν το ρήμα στο τέλος των δευτερευουσών προτάσεων. Δεν βρήκαν κανέναν που να έχει τον τελευταίο κανόνα χωρίς τους δύο πρώτους.

Αυτοί οι μαθητές μιλούσαν λατινογενείς γλώσσες και μάθαιναν χωρίς μαθήματα, οπότε ο δικός τους ρυθμός δεν είναι ο δικός σου. Το χρήσιμο δίδαγμα είναι η σειρά: αν οι προτάσεις σου με weil βγαίνουν ακόμα με αγγλική σειρά λέξεων πολύ αφού όλα τα άλλα σου φαίνονται εύκολα, είσαι σε φυσιολογικό δρόμο.

Der, die, das: το γένος

Κάθε γερμανικό ουσιαστικό είναι αρσενικό, θηλυκό ή ουδέτερο, και το άρθρο αλλάζει μαζί του: der Löffel (το κουτάλι), die Gabel (το πιρούνι), das Messer (το μαχαίρι). Συχνά δεν υπάρχει λόγος που να μπορείς να δεις, οπότε το γένος μαθαίνεται ουσιαστικό προς ουσιαστικό.

Η ανάγνωση βοηθά περισσότερο απ' όσο ίσως νομίζεις. Η Denisa Bordag και οι συνεργάτες της (2019) έβαλαν προχωρημένους μαθητές γερμανικών να διαβάσουν σύντομα κείμενα με καινούργια ουσιαστικά. Μετά από μόλις τρεις με τέσσερις συναντήσεις μέσα σε κείμενο, οι μαθητές καταλάβαιναν πότε ένα άρθρο δεν ταίριαζε με το γένος ενός νέου ουσιαστικού, για θηλυκά και ουδέτερα ουσιαστικά. Για τα αρσενικά, όχι, όχι σε τόσο λίγο χρόνο. Γι' αυτό διάβαζε πολύ και δίνε επιπλέον προσοχή στα αρσενικά ουσιαστικά όταν κάνεις επανάληψη.

Οι πτώσεις: ποιος έκανε τι σε ποιον

Τα γερμανικά δείχνουν τον ρόλο ενός ουσιαστικού στην πρόταση με καταλήξεις πτώσεων, κυρίως στα άρθρα. Το Der Hund beißt den Mann σημαίνει «ο σκύλος δαγκώνει τον άντρα». Το ίδιο και το Den Mann beißt der Hund: το άρθρο den σου λέει ότι ο άντρας είναι αυτός που δαγκώνεται, παρόλο που έρχεται πρώτος.

Όσοι μιλούν αγγλικά τείνουν να διαβάζουν το πρώτο ουσιαστικό ως υποκείμενο, ό,τι κι αν λέει το άρθρο του. Ο Nick Henry (2022) αναζήτησε φοιτητές γερμανικών τρίτου και τέταρτου εξαμήνου, όλους φυσικούς ομιλητές των αγγλικών, που εξακολουθούσαν να παρερμηνεύουν αυτές τις προτάσεις με το αντικείμενο πρώτο τουλάχιστον τις μισές φορές, και κατέγραψε 51 από αυτούς. Οι φοιτητές που διδάχτηκαν με processing instruction, εξάσκηση που σε κάνει να χρησιμοποιείς το άρθρο για να βρεις ποιος έκανε τι, κατανοούσαν μετά αυτές τις προτάσεις καλύτερα από τους φοιτητές που πήραν παραδοσιακή εξήγηση και ασκήσεις, και τις παρήγαγαν εξίσου καλά.

Το συμπέρασμα: οι πτώσεις δεν μαθαίνονται μόνο αποστηθίζοντας πίνακες. Χρειάζεσαι πολλή εξάσκηση όπου οι καταλήξεις κουβαλούν το νόημα.

Τι επιταχύνει τη μάθηση

Εντατικές περίοδοι

Στη μελέτη του Georgetown, οι Norris και Pfeiffer σύγκριναν φοιτητές που είχαν κάνει την ίδια ύλη των πρώτων τεσσάρων εξαμήνων σε έναν χρόνο, με έξι ώρες μάθημα την εβδομάδα (εντατική κατεύθυνση), ή σε δύο χρόνια, με τρεις (μη εντατική). Οι περισσότεροι έφτασαν σε παρόμοια επίπεδα, αλλά περισσότεροι από τους φοιτητές της εντατικής έφτασαν στο Intermediate-High ή ψηλότερα: 35 τοις εκατό, έναντι 15 τοις εκατό. Η εμπειρία του ίδιου του FSI δείχνει προς την ίδια κατεύθυνση. Οι Jackson και Kaplan γράφουν ότι ο χρόνος ενασχόλησης και η ένταση της εμπειρίας «φαίνονται καθοριστικά», και ότι ο χρόνος που χρειάζεται για επαγγελματική επάρκεια «δεν μπορεί να συντομευτεί αισθητά».

Άπλωσε τις επαναλήψεις σου στον χρόνο

Ο συγκεντρωμένος χρόνος μελέτης δεν είναι το ίδιο με το στρίμωγμα της τελευταίας στιγμής. Οι Su Kyung Kim και Stuart Webb (2022) συγκέντρωσαν 48 πειράματα με 3.411 συμμετέχοντες και βρήκαν ότι η εξάσκηση σε διαστήματα είχε μέτρια έως μεγάλη επίδραση στην εκμάθηση δεύτερης γλώσσας, και ότι τα μεγαλύτερα κενά ανάμεσα στις συνεδρίες λειτουργούσαν καλύτερα σε μεταγενέστερα τεστ. Μελέτα πολύ όταν μπορείς, αλλά ξαναφέρνε κάθε λέξη και δομή μέσα σε μέρες και εβδομάδες. Εξηγούμε πώς στο άρθρο επανάληψη σε διαστήματα, και πώς να τη χρησιμοποιείς σωστά.

Πολύ διάβασμα και άκουσμα

Οι Jackson και Kaplan λένε ότι η εμπειρία του FSI δείχνει «αναμφίβολα» ότι ο χρόνος που περνούν οι μαθητές διαβάζοντας, ακούγοντας και επικοινωνώντας στη γλώσσα σχετίζεται στενά με το πόσο καλά μπορούν να τη χρησιμοποιούν. Στα γερμανικά, η ανάγνωση τροφοδοτεί και τα πιο αργά κομμάτια: το γένος και η σειρά των λέξεων μαθαίνονται από πολλά παραδείγματα. Περισσότερα στο άρθρο πώς να μάθεις μια γλώσσα διαβάζοντας.

Ένα ρεαλιστικό πλάνο

  1. Διάλεξε έναν στόχο που μπορείς να περιγράψεις. «Να περάσω το Goethe B1» ή «να μιλήσω ένα ολόκληρο βράδυ με τα πεθερικά μου» είναι καλύτερο από το «να μιλάω άπταιστα».
  2. Μέτρα ώρες, όχι μήνες. Ένα απλό ημερολόγιο μετατρέπει το «δεν προοδεύω» σε «έχω κάνει 120 ώρες», κάτι ειλικρινές και ενθαρρυντικό.
  3. Βρες ένα καθημερινό ελάχιστο που θα τηρείς. Τριάντα λεπτά κάθε μέρα κάνουν πάνω από 180 ώρες τον χρόνο.
  4. Πρόσθεσε εντατικά διαστήματα. Ένα θερινό μάθημα ή ένας μήνας με επιπλέον βράδια θα σε πάνε πιο μπροστά από τον ίδιο χρόνο απλωμένο αραιά.
  5. Μάθαινε κάθε ουσιαστικό με το άρθρο του. Γράφε και λέγε die Gabel, ποτέ σκέτο Gabel, και κάνε επανάληψη στα αρσενικά ουσιαστικά λίγο πιο συχνά.
  6. Διάβαζε και άκου πολύ στο επίπεδό σου. Η σειρά των λέξεων και το γένος έρχονται από χιλιάδες παραδείγματα.
  7. Εξασκήσου εκεί όπου η πτώση μετράει. Διάβαζε προτάσεις όπου μόνο το άρθρο σου λέει ποιος έκανε τι, και απάντα σε ερωτήσεις γι' αυτές.

Πού ταιριάζει η Franzie

Η Franzie είναι ένας τρόπος να κρατάς πιο εύκολα αυτές τις ώρες. Γράφει ιστορίες στα γερμανικά στο επίπεδό σου, για θέματα που διαλέγεις, ώστε η καθημερινή ανάγνωση να μοιάζει με ανάγνωση και όχι με σχολική εργασία. Όταν μια πρόταση σε μπερδεύει, πάτησέ την για εξήγηση γραμματικής ακριβώς αυτής της πρότασης, για παράδειγμα γιατί το ρήμα κατέληξε στο τέλος. Μπορείς να πατήσεις οποιαδήποτε λέξη για τη σημασία και τους τύπους της, να την αποθηκεύσεις για επανάληψη και να χρησιμοποιήσεις τις νέες λέξεις σε ένα σύντομο παιχνίδι ρόλων μετά από κάθε κεφάλαιο. Είναι ένας τρόπος να μαζεύεις σταθερά ώρες, όχι μια συντόμευση που τις παρακάμπτει.

Εξήγηση γραμματικής στη Franzie για τη γερμανική ερώτηση Wann kommt die Fähre in Paros an?: στο ankommt, το πρόθεμα an πηγαίνει στο τέλος της πρότασης επειδή το ankommen είναι ρήμα με διαχωριζόμενο πρόθεμα.
Πάτησε μια πρόταση της ιστορίας για να δεις πώς λειτουργεί η γραμματική της, εκεί ακριβώς όπου τη συνάντησες.

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο καιρό θέλει για να μάθεις άπταιστα γερμανικά;

Για επαγγελματικό επίπεδο, ο πίνακας του Foreign Service Institute του 2001 περιμένει 575 έως 600 ώρες μαθημάτων συν καθημερινή μελέτη στο σπίτι, περίπου 950 ώρες συνολικά, από πολύ ικανούς σπουδαστές με πλήρες ωράριο. Οι περισσότεροι μαθητές χρειάζονται περισσότερο, και οι περισσότεροι δεν χρειάζονται αυτό το επίπεδο για να χρησιμοποιούν τα γερμανικά άνετα.

Είναι τα γερμανικά πιο δύσκολα από τα ισπανικά για όσους μιλούν αγγλικά;

Στις βαθμολογίες του FSI μετά από 24 εβδομάδες, τα γερμανικά και τα ισπανικά πήραν την ίδια βαθμολογία (2,25). Το λεξιλόγιο των γερμανικών είναι πιο κοντά στα αγγλικά· η γραμματική τους, με το γένος, τις πτώσεις και τη θέση του ρήματος, θέλει περισσότερο χρόνο για να την κατακτήσεις.

Μπορείς να μάθεις γερμανικά σε 6 μήνες;

Οι σπουδαστές του FSI με πλήρες ωράριο φτάνουν σε επαγγελματικό επίπεδο σε 23 έως 24 εβδομάδες, με τουλάχιστον επτά ώρες μαθημάτων και μελέτης τη μέρα. Με ένα κανονικό πρόγραμμα, έξι μήνες σου δίνουν μια γερή βάση για απλές συζητήσεις.

Πόσο καιρό θέλει για να φτάσεις στο B1 στα γερμανικά;

Δεν υπάρχει αριθμός βασισμένος στην έρευνα για κάθε επίπεδο του CEFR, και οι εκτιμήσεις των παρόχων μαθημάτων διαφέρουν. Ως οδηγός, οι φοιτητές σε ένα πανεπιστημιακό πρόγραμμα γερμανικών συνήθως έφταναν στο Intermediate-Mid της κλίμακας προφορικού λόγου ACTFL μετά από έναν έως δύο χρόνια μαθημάτων, τρεις ώρες την εβδομάδα.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι των γερμανικών;

Για όσους μιλούν αγγλικά, συνήθως το γένος, οι καταλήξεις των πτώσεων και η σειρά των λέξεων. Οι μελέτες δείχνουν ότι οι μαθητές κατακτούν τη σειρά των λέξεων με σταθερή διαδοχή, και ότι πολλοί προσπερνούν τις καταλήξεις των πτώσεων μέχρι η εξάσκηση να τους κάνει να βασίζονται σε αυτές.

Πηγές

  • Bordag, D., Kirschenbaum, A., Rogahn, M., Opitz, A., & Tschirner, E. (2019). Misbehaved masculines: Incidental acquisition of grammatical gender in L2 German during reading. Bilingualism: Language and Cognition, 22(1), 130 to 141. https://doi.org/10.1017/S1366728917000608
  • Chiswick, B. R., & Miller, P. W. (2005). Linguistic distance: A quantitative measure of the distance between English and other languages. Journal of Multilingual and Multicultural Development, 26(1), 1 to 11. https://doi.org/10.1080/14790710508668395
  • Henry, N. (2022). The offline and online effects of processing instruction. Applied Psycholinguistics, 43(4), 945 to 971. https://doi.org/10.1017/S0142716422000200
  • Jackson, F. H., & Kaplan, M. A. (2001). Lessons learned from fifty years of theory and practice in government language teaching. In J. E. Alatis & A.-H. Tan (Eds.), Georgetown University Round Table on Languages and Linguistics 1999 (pp. 71 to 87). Georgetown University Press.
  • Kim, S. K., & Webb, S. (2022). The effects of spaced practice on second language learning: A meta-analysis. Language Learning, 72(1), 269 to 319. https://doi.org/10.1111/lang.12479
  • Meisel, J. M., Clahsen, H., & Pienemann, M. (1981). On determining developmental stages in natural second language acquisition. Studies in Second Language Acquisition, 3(2), 109 to 135. https://doi.org/10.1017/S0272263100004137
  • Norris, J. M., & Pfeiffer, P. C. (2003). Exploring the uses and usefulness of ACTFL oral proficiency ratings and standards in college foreign language departments. Foreign Language Annals, 36(4), 572 to 581. https://doi.org/10.1111/j.1944-9720.2003.tb02147.x

Πώς κάνουμε την έρευνά μας